X
Het arboservicecentrum voor het voortgezet onderwijs
Arbo-VO image

Gevolgen eigenrisicodrager in onderwijs 2008

Betreft: gevolgen eigenrisicodragen WW en ambtelijk ontslagrecht bij overheid en onderwijs
In opdracht van: Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties
Uitgevoerd door: TNO en CBS
Datum rapport: juni 2009

Onlangs zijn de resultaten gepresenteerd van het sociaal economisch onderzoek (SEO) naar de gevolgen van het eigenrisicodragerschap WW in combinatie met het ambtelijk ontslagrecht bij de overheid en in het onderwijs. Aanleiding voor dit onderzoek was de vraag van de Tweede Kamer of het ongewenst neveneffect van het ‘eigenrisicodragen’ volgens de Werkloosheidswet is dat ouderen niet meer worden aangenomen bij het Rijk.

De belangrijkste uitkomsten van het onderzoek kunnen als volgt worden samengevat:

  • Er zijn geen aanwijzingen dat het eigenrisicodragerschap Werkloosheidswet, al dan niet in combinatie met het ambtelijk ontslagrecht, een belemmering voor het aannemen van oudere werknemers bij de overheid en in het onderwijs vormt. De vrees die op dit punt bij de Tweede Kamer bestaat, wordt door het onderzoek niet ondersteund.
  • In het rapport constateren de onderzoekers dat allochtonen en werklozen een kleinere kans hebben op baanstarts bij overheid en onderwijs. Dit kan behalve door een selectief aannamebeleid (de specifieke ervaring en competenties die veelal gevraagd worden) ook worden verklaard door een selectief arbeidsaanbod. Uit ander onderzoek over preferenties van werkzoekenden van onder meer de Raad voor Werk en Inkomen is bekend dat allochtonen en werklozen verhoudingsgewijs minder solliciteren bij overheid en onderwijs.
  • Op basis van het onderzoek kan niet worden geconcludeerd dat het eigenrisicodragerschap WW en het ambtelijk ontslagrecht een efficiënt, doelmatig, flexibel en slagvaardig functioneren van arbeidsorganisaties bij overheid en onderwijs aantoonbaar in de weg staan. De dienstverbanden van overheidswerknemers zijn wel gemiddeld langer dan die van particuliere werknemers en er is minder sprake van mobiliteit naar buiten toe, richting andere sectoren waaronder de marktsector. Overheidswerknemers zijn wel wat vaker dan particuliere werknemers intern mobiel, dat wil zeggen binnen de eigen sector of bij de eigen werkgever. Op zich niet vreemd, gegeven het feit dat overheidswerkgevers over het algemeen grote werkgevers zijn.


Conclusie
Het eigenrisicodragerschap WW, al dan niet in combinatie met het ambtelijk ontslagrecht, vormt dus geen belemmering voor het aannemen van oudere werknemers bij de overheid en in het onderwijs. Ook lijkt het een efficiënt, doelmatig, flexibel en slagvaardig functioneren van overheids- en onderwijsorganisaties als werkgever niet belangrijk in de weg te staan. Alleen op het aannemen van werklozen heeft het eigenrisicodragerschap WW mogelijk een drukkend effect. Het onderzoek geeft geen aanleiding om het systeem van ‘eigenrisicodragen’ Werkloosheidswet en het ambtelijk ontslagrecht ter discussie te stellen.

Lees meer over het thema:

Sociale Zekerheid