Het arboservicecentrum voor het voortgezet onderwijsCentrale rol voor direct leidinggevenden
Andere relatie met de arbodienst
‘We verwachten dat leidinggevenden zelf een oplossing zoeken voor een probleem, ze kunnen niet meer zeggen: ga maar naar de bedrijfsarts, dan hoor ik wel. Doorverwijzen kan alleen met een gerichte vraag, de leidinggevende moet zich dus eerst afvragen: wat wil ik weten.’
Verzuimcoördinator als vraagbaak
‘Eenmaal in de veertien dagen komt een verzuimcoördinator van de arbodienst naar de school. Leidinggevenden kunnen met haar hun twijfels bespreken ‘doe ik het goed, ben ik te streng of niet streng genoeg.’ Werknemers kunnen ook zelf een afspraak met haar maken.’
Samen zoeken naar een oplossing
‘Leidinggevenden gaan soms samen met de medewerker naar de verzuimcoördinator. ‘We hebben een probleem en we denken het zo op te kunnen lossen. Wat denkt u?’ Dat is mooi, want dan heb je het niet óver mensen, maar zoek je mét mensen naar een oplossing.
Fouten bespreekbaar maken
‘Meer aandacht voor verzuim had een leidinggevende ertoe gebracht een spoedcontrole bij iemand thuis te laten uitvoeren. Onterecht. Van zoiets schudt de hele school even mee. Maar als je niet bang bent en het bespreekbaar maakt, is zo’n fout ook een kans je beleid uit te leggen, in het personeelsblad of in het overleg van de kernteams.’
Nieuw thema in de POP-gesprekken
‘De POP-gesprekken waren vooral zakelijk. Hoe ver ben je nog af van je competenties, hoe gaat het met je doelen, welke opleiding heb je nodig? Nu komen ook welzijn en welbevinden aan bod, zodat de leidinggevende de ambities en problemen van een medewerker kent.’
Snel reageren (1)
’Alsiemand zich voor de derde keer binnen twaalf maanden ziek meldt, dan krijgt de leidinggevende meteen een mailtje. Die heeft een gesprek met de medewerker zodra hij beter is. Doe je dat pas naar aanleiding van een overzicht, dan ben je veel te laat.’
Snel reageren (2)
‘In het algemeen geldt: hoe sneller je reageert hoe beter. Blijf je het een tijdje aanzien, dan gaan mensen zelf keuzes maken, raken ontmoedigd of depressief. De tijd die je laat lopen, kan je nooit meer inhalen.’
‘We verwachten dat leidinggevenden zelf een oplossing zoeken voor een probleem, ze kunnen niet meer zeggen: ga maar naar de bedrijfsarts, dan hoor ik wel. Doorverwijzen kan alleen met een gerichte vraag, de leidinggevende moet zich dus eerst afvragen: wat wil ik weten.’
Verzuimcoördinator als vraagbaak
‘Eenmaal in de veertien dagen komt een verzuimcoördinator van de arbodienst naar de school. Leidinggevenden kunnen met haar hun twijfels bespreken ‘doe ik het goed, ben ik te streng of niet streng genoeg.’ Werknemers kunnen ook zelf een afspraak met haar maken.’
Samen zoeken naar een oplossing
‘Leidinggevenden gaan soms samen met de medewerker naar de verzuimcoördinator. ‘We hebben een probleem en we denken het zo op te kunnen lossen. Wat denkt u?’ Dat is mooi, want dan heb je het niet óver mensen, maar zoek je mét mensen naar een oplossing.
Fouten bespreekbaar maken
‘Meer aandacht voor verzuim had een leidinggevende ertoe gebracht een spoedcontrole bij iemand thuis te laten uitvoeren. Onterecht. Van zoiets schudt de hele school even mee. Maar als je niet bang bent en het bespreekbaar maakt, is zo’n fout ook een kans je beleid uit te leggen, in het personeelsblad of in het overleg van de kernteams.’
Nieuw thema in de POP-gesprekken
‘De POP-gesprekken waren vooral zakelijk. Hoe ver ben je nog af van je competenties, hoe gaat het met je doelen, welke opleiding heb je nodig? Nu komen ook welzijn en welbevinden aan bod, zodat de leidinggevende de ambities en problemen van een medewerker kent.’
Snel reageren (1)
’Alsiemand zich voor de derde keer binnen twaalf maanden ziek meldt, dan krijgt de leidinggevende meteen een mailtje. Die heeft een gesprek met de medewerker zodra hij beter is. Doe je dat pas naar aanleiding van een overzicht, dan ben je veel te laat.’
Snel reageren (2)
‘In het algemeen geldt: hoe sneller je reageert hoe beter. Blijf je het een tijdje aanzien, dan gaan mensen zelf keuzes maken, raken ontmoedigd of depressief. De tijd die je laat lopen, kan je nooit meer inhalen.’